پسرم اين روزا زیاد نقاشی می کنی . به نظر من نقاشیت نسبت به سنت خیلی خوبه . نمی دونم الان که ماشالله بزرگ شدی و نوشته های باباتو می خونی نقاشیت چطوره .

چند روز پیش وقتی از سر کار برگشته بودم کاغذ  قلمتو آوردی پیشم و شروع کردی به کشیدن . هر چی می خواستی میکشیدی . خرگوش - لاک پشت - سنگ ( سنگه خیلی جالب بود هر چیزی که خرچنگ قورباغه می کشیدی می گفتم این چیه ؟ با یه لبخند موزیانه می گفتی : سنگ . ) یه حوض کشیدی یه ماهی هم گذاشتی توش .

بابا به نظر ساده میاد . پرنده بکشی - لاک پشت- سنگ و ...

ولی پسرم این کشیدنا درس بزرگی به من میده . تو یه بچه سه ساله هر چی دوست داشتی می کشیدی . ماهی رو دوست داشتی میزاشتی تو آب دوست هم نداشتی می کشیدیش تو خشکی تا بمیره .

این یعنی خلقت . بله پسرم هنر به یه بچه ناتوان ریزه میزه قدرت یه خالقو عطا می کنه . وقتی یه نویسنده تو داستانش یه نفرو به سزای عملش می رسونه یا یکیو می کشه یا یه نفرو به عشقش می رسونه یا از اون دورش می کنه در واقع قدرت یه خالقو داره و می تونه خلق کنه و از بین ببره .

بله پسرم هنر تو رو قوی می کنه . کمک می کنه تا بتونی آرزوهاتو عملی کنی

سعی کن هنرمند باشی ...